Ondernemerschap tagged with 'Social Media'  

 
Radicale vernieuwers
7 maart 2013

Aan het einde van het jaar krijgen we steevast top 10 of top 100 lijstjes. Het zijn meestal lijstjes met gevestigde namen. Niet daar dat waar wat mis mee is, maar de lijstjes zijn soms zo voorspelbaar en daardoor feitelijk ook heel stroef. We hadden er al van gehoord en we bewegen met zijn allen een klein beetje mee met de verschuivingen in de lijst.

Daarnaast heb je ook lijsten met vernieuwende, tegendraadse of anderszins innovatieve ideeën die ons zo halverwege het jaar in de schoot worden geworpen. De namen die achter deze initiatieven zitten zijn vaak nog niet zo bekend, de geopperde of uitgewerkte ideeën zijn vaak stuk voor stuk pareltjes. Nog klein, maar misschien wel in staat een olievlek te worden en verandering te bewerkstelligen.

Zo kennen we in Nederland al een aantal jaren de Herman Wijffels Innovatieprijs. Zat deze prijsvraag oorspronkelijk met name op het domein van de duurzaamheid, dit jaar is voor het eerst een nieuwe categorie toegevoegd, die van de zorg en welzijn. Of neem de MKB innovatie top 100, een samenwerking tussen het NRC en Syntens. Ook een mooie lijst waarop elk jaar opnieuw een aantal bijzondere en onverwachte innovaties verschijnen die tot nadenken stemmen.

 

Voorpagina Vrij Nederland editie 9 maart 2013 

Gisteren kwam een nieuwe lijst af: Vrij Nederland en Kennisland hebben de Nederlanders uitgedaagd – een en ander conform het initiatief opgestart door de Britse zondagskrant The Observer – om Radicale Vernieuwers voor het voetlicht te halen. De actie leverde 400 inzendingen op waarvan er uiteindelijk door de jury 23 zijn geselecteerd en in de editie van deze week van Vrij Nederland als een soort bloemlezing zijn gepresenteerd. Zit er een rode draad in die 23 verhalen? Ja toch wel. Wat opvalt is dat de meeste initiatieven mogelijk zijn geworden dankzij social media of digitale technieken. Opvallend is ook het begrip waarde. Dat is in veel initiatieven niet uitgedrukt in geld. Daarnaast is er in de meeste gevallen ook sprake van omdenken of is tot een oplossing gekomen door tegen de stroom in te roeien. Een doorklik naar een link, nee die is er (nog) niet. Deze 23 voorbeelden, hoe vernieuwend ze ook zijn, zijn op traditionele wijze te verkrijgen. Gewoon door deze week het VN kopen!

Mijn persoonlijke voorkeur uit de lijst van 23 in willekeurige volgorde: Bluerise, een zeewatercentrale voor schone energie. Onterfd Goed, het ontzamelen van museale collecties. Hack de Overheid, vrijgeven van data. Thuisafgehaald, koken voor derden tegen kostprijs. De WakaWaka led-lamp, licht van zonne-energie voor de derde wereld. VJ Movement, nieuws vanuit verschillende perspectieven. Het Repair-Cafe, duurzaam repareren. De Eigen Kracht Centrale, zelf hulp regelen in plaats van terug te vallen op de verzorgingsstaat. Zorgvoorelkaar.com, een marktplaats voor vrijwilligers en Flintwave, crowdfunding voor wetenschappers. Dit zijn er al weer 10 van de 23 en de rest, ook prachtig, maar ik kan ze hier moeilijk allemaal benoemen.

Toegevoegd 8 maart: Inmiddels is op de site van Kennisland een overzicht geplaatst van de 23 initiatieven met een doorlink naar de desbetreffende sites.




Er zijn nog geen reacties
De Hangende Stad
16 december 2012

 

Crowdfunding neemt enorm in populariteit toe. Wie een beetje oplet ziet via het eigen social media netwerk diverse projecten voorbijkomen. Met de afnemende mogelijkheid subsidies of kredieten te krijgen en mede door het het gemakt dat internet biedt, is crowdfunding hot. Zo zag ik gisteren een oproep van ‘De Hangende Stad‘ van Dansstorm Oost voorbijkomen. De titel alleen al triggert enorm.

Het aantal digitale platforms dat vraag en aanbod bij elkaar brengt is snel groeiende en de afgelopen jaren verdubbelde het aantal in Nederland bijna jaarlijks. Nu zal deze groei niet ongebreideld doorgaan, vraag en aanbod zullen zich naar verwachting op een aantal sites gaan concentreren. Wat wel zal groeien is het aantal initiatieven dat via crowdfunding van financiering kan worden voorzien.

 

 

Momentopname www.voordekunst.nl 16 december 2012

In Nederland alleen al is volgens Douw&Koren, crowdfunding consultancy in 2011 2,5 miljoen euro opgehaald (cijfers voor 2012 zijn nog niet bekend). De verwachting is dat dit bedrag de komende jaren sterk zal stijgen. Niet alleen door de bekendheid van het mechanisme, maar ook door het gebruikersgemak dat een aantal platforms bieden. Aanbieders krijgen digitaal bereik en exposure en de financiële afwikkeling verloopt via het platform.

Alhoewel het in eerste instantie met name de creatieve sector is geweest die de weg heeft gevonden naar crowdfunding, volgen ook steeds meer ondernemers.  In Nederland zijn inmiddels meer dan 50 platforms actief, waarvan een 8-tal zich specifiek op ondernemingen richten.

Funding voor ‘De Hangende Stad’ wordt verzameld via het platform voordekunst. De site is behoorlijk populair onder aanbieders en financierders. Via dit platform is reeds 1.5 miljoen euro gedoneerd aan diverse projecten. De voorstelling ‘De Hangende Stad’ zal volgend jaar op een aantal festivals in Oost Nederland worden opgevoerd en dat roept bij mij een vraag op die ik helaas nog niet beantwoord weet te vinden via voordekunst: Welke initiatieven komen nog meer uit Oost Nederland? Na wat gezoek en geklik kan ik nog een initiatief uit Oost Nederland vinden, maar misschien staan er wel veel meer op.

 

Dansstorm Oost, De Hangende Stad,  foto site ww.voordekunst.nl

Donateurs/financierders zijn wellicht in het bijzonder geïnteresseerd in projecten die in de eigen omgeving plaatsvinden. Helaas bundelt de site initiatieven nog niet naar locatie. Een gemiste kans? Wellicht wel. De nieuwe mecenas is immers aan het opstaan, liefhebbers van kunst en cultuur die professionals uit de eigen regio willen ondersteunen, niet alleen omdat hun hart op de goede plaats zit of omdat ze iets mooi vinden, maar ook uit eigen belang, ze willen immers blijven genieten van een aangenaam kunst/cultuurklimaat in de eigen leefomgeving.

En de Hangende Stad? Wat een mooi intrigerend verhaal. Bij het schrijven van dit blog is reeds 60% van het benodigde totaalbedrag gedoneerd. Hopenlijk weten initatiefnemers en liefhebbers van kunst en cultuur in Oost Nederland de weg goed te vinden naar sites als voordekunst. Nu steeds meer subsidies dreigen weg te vallen of reeds zijn vervallen zullen nieuwe vormen van draagvlak en financiering belangrijk worden om een hoogwaardig aanbod in de creatieve sector in stand te houden. Als het dan ook nog mogelijk wordt om met een druk op de knop lokale en regionale initiatieven inzichtelijk te krijgen kan de nieuwe mecenas naar hartelust gaan kiezen.




Er zijn nog geen reacties
In het Ruhrgebied weten ze al 30 jaar wat krimp is.
8 december 2012

 

Vrijdag 7 december waren we op uitnodiging van het EUKN (European Urban Knowledge Network) te gast in het Duitse Essen en het thema is omgaan met krimp in stedelijke gebieden. Met dat thema zijn we in Essen op de goede plaats, ze zijn daar al jaren ervaringsdeskundige. Met het sluiten van de koolmijnen in de jaren 80 van de vorige eeuw kwam in het Ruhrgebied een vulkaan tot uitbarsting die in een periode van een paar jaar het gehele sociale en economische leven op de kop zette en waarvan nu nog steeds de gevolgen zichtbaar en voelbaar zijn. De stad is sindsdien met 100.000 bewoners gekrompen en dat zijn alleen nog maar cijfers voor Essen, in de omliggende mijnsteden hebben zich vergelijkbare drama’s voltrokken.

 

 

Werk, inkomen, huisvesting en verenigingsleven, het werd allemaal geleverd door de mijnen. Maar al deze zekerheden verdwenen ook met de sluiting van de mijnen. Deze ramp heeft zich ook in Nederland voltrokken, in Zuid Limburg, maar het lijkt wel alsof dat uit het collectieve geheugen van Nederland is verdwenen. We doen in Nederland alsof krimp ons nu pas voor het eerst overkomt.

Terwijl de natte sneeuw valt bezoeken we het stadsdeel Essen-Katernberg, waar de Zeche Zollverein ooit haar activiteiten ontplooide. De Zeche Zollverein mag dan wel tot Unesco Werelderfgoed zijn uitgeroepen en met haar rauwe uitstraling toeristen naar zich toelokken, in het stadsdeel zelf is de ontreddering dat door datzelfde Zeche Zollverein is toegebracht nog sterk voelbaar. Bewoners en bezoekersstromen hebben hun eigen ritme en leefwereld, passeren elkaar maar ontmoeten elkaar niet.

Het lijkt wel alsof de tijd in Katernberg stil is gaan staan in de jaren 80. We worden rondgeleid door Frau Meyer van het Büro Stadsentwicklung Essen. In Katernberg zijn al 30 jaar geen nieuwe huizen gebouwd, op een klein woonblokje na dat recent is opgeleverd. Dat is een hele bijzondere gewaarwording. In een stad is toch altijd dynamiek? Absolute stilstand is dus ook mogelijk.

 

 

De overheidsprojecten in Katernberg, bedoeld om het sociaal en economisch leven nieuw elan in te blazen hebben iets oubolligs. Ze ademen de sfeer uit van de werk en leefcultuur van een aantal decennia geleden. Design en high tech lijken afwezig. Social media en de flexplekken cultuur zijn er nog niet echt doorgedrongen vertelt Frau Meyer. De plaatselijke ondernemers hebben bovenal behoefte aan fysieke ruimte en de bewoners worden graag voorgelicht via papieren communicatie. Dat betwijfel ik. Hoe zit het dan met de wensen van de jonge generatie bewoners? Wordt daar niet op ingespeeld? Blijkbaar nog niet. Het lijkt een gemiste kans.

Hoe anders is de uitstraling en programmering op de website van de Zeche Zollverein. Zeer eigentijds en verleidelijk voor liefhebbers van kunst en cultuur.  Twee werelden verenigd in één stadsdeel.

Dat de gemeente Essen niet heeft stilgestaan de afgelopen dertig jaar is duidelijk. Er is heel veel werk verzet. Het negatieve imago van de regio is doorbroken. Het Ruhrgebied is in 2010 als culturele hoofdstad van Europa op de kaart gezet en de Zeche Zollverein is tot werelderfgoed verklaart, geen sinecure. Waar vroeger de mijnen voor de bewoners zorgden, is nu die taak al bijna 30 jaar door de overheid overgenomen.

De eerste twee zijn zeer strategische zetten die getuigen van slim handelen. Op het derde punt is koersverandering nodig. De sleutel lijkt te liggen bij de jongere generatie. Daar liggen immers de dwarsverbindingen naar zowel de eigentijdse programmering van de Zeche Zollverrein als de kansen die het nieuwe werken van heden ten dage heeft te bieden.

 

 

Dat die dwarsverbindingen gaan komen is ook broodnodig. Niet alleen om weer synergie  in het gebied te realiseren, maar ook omdat de pot met geld, lees subsidie, is opgedroogd. Plaatselijke, regionale en landelijke overheden hebben bijna geen geld meer om dergelijke projecten te financieren en het zijn vooral subsidiegelden geweest waardoor Essen haar getroffen bewoners heeft kunnen helpen, maar ook de stad als geheel weer op de kaart heeft kunnen zetten. Alleen bij Europa, daar is nog geld. Maar hoe te komen aan dat geld als je als plaatselijke of regionale overheid de co-financiering niet kan opbrengen om een projectaanvraag in te dienen, een situatie die niet alleen in Essen opgeld doet, maar voor vele andere steden en regio’s in Europa bittere werkelijkheid begint te worden.

Wellicht dat Europa op den duur haar regels aanpast, maar daar zou ik niet op wachten. Veel beter is het de eigen energie en daarmee de zelfredzaamheid te mobiliseren en eventuele weerstand om te buigen naar werkbare coalities. Uiteraard vergt dat een hele andere attitude, zowel bij burgers, ambtenaren als bestuurders, maar het is geen onmogelijke slag.




Er zijn nog geen reacties