Kunst tagged with 'Innovatie'  

 
Fablab Zwolle
5 juli 2013

 

Bezieling en passie brengt je ver. Dat werd gisteren opnieuw duidelijk. Nederland is weer een Fablab rijker. Deze keer niet opgezet vanuit overheid, onderwijs en vergelijkbare partijen, maar gedreven vanuit de wens van één kunstenaar, een fablab in de nabijheid te hebben, of nog liever, dat fablab in het eigen atelier te realiseren en de mogelijkheden die de basisuitrusting van een fablab biedt, te delen met anderen.

Een paar jaar geleden kwam Kees Klaassen, werkzaam onder de naam ‘In Kees of Metals‘, gevestigd in de Cultuurwerkplaats R10 te Zwolle, in aanraking met het concept Fablab. Een Fablab kan worden gezien als een werkplaats, waar uitvinders en ontwikkelaars gebruik maken van een collectieve infrastructuur, zoals 3D printers, lasersnijders en frezen. De gebruikerskosten zijn laag, de achterliggende gedachte is open source, gerealiseerde ontwerpen worden via het internet gedeeld.

 

Fablab Zwolle in actie, 3D borstbeeld van een bezoekster

Nadat een mobiele fablabtruck Zwolle voor de duur van twee weken had aangedaan, was het ijs gebroken. Ook andere partijen in Zwolle waren geïntrigeerd door het gedachtengoed van een Fablab en mogelijkheden werden verkend. Het droombeeld was een groot gezamenlijk Fablab, dat tenminste vijf dagen in de week was opengesteld voor diverse doelgroepen (hobbyisten, kunstenaars, ontwerpers, ondernemers, studenten en lagere en middelbare scholieren). De energie was er, het verlangen ook, maar het struikelblok waren de financiën en met name de personele kosten. Het tijdvlak van de grote subsidiestromen was voorbij en allengs werd duidelijk dat een dergelijk omvangrijk Fablab niet zomaar uit de grond kon worden gestampt.

 

Cultuurwerkplaats R10 Zwolle

Ondertussen bleef de droom van Kees levendig. Waarom niet een klein Fablab met een beperkte openstelling en als het bij mij in de ruimte staat, had hij zich bedacht, kan ik de mensen zelf wel een beetje wegwijs maken. Zo simpel kan het dus ook zijn. En deze droom viel wel te realiseren.

In Zwolle staat in R10 nu een compleet ingericht mini Fablab, toegankelijk op dinsdagavond en zondagmiddag. Zie hier de passie van Kees, op tijden waarop anderen liever niet aan de slag gaan, deelt hij graag zijn kennis en kunde en is het Fablab geopend als een open source werkplaats.

 

Fablab Zwolle

De combinatie is prachtig, een fablab in een creatieve broedplaats. Buiten de open source tijden is er voor huurders van de cultuurwerkplaats R10, veelal kunstenaars en jonge ontwerpers, voldoende tijd om met de lasercutter, de 3d printer, de vinylplotter of de CNC-Frees aan de slag te gaan. Tijdens de open source zijn met name nieuwsgierige jongeren welkom, om de mogelijkheden van het lab te ontdekken of kleine bedrijfjes om te prototypen of kleine oplagen voor producties te gaan draaien.

 

Opening Fablab Zwolle 4 juli 2013, vlnr Kees Klaassen, Tineke Voskamp R10, Ed Kooijman directeur PSP en Dick Aukes directeur R10.

Er met de vestiging van dit Fablab begint het Fablablandschap van Zwolle behoorlijk kleur te krijgen. Want naast dit kersverse Fablab in R10 is er ook nog het lab van het Polymer Science Park (PSP) waar op hoog industrieel onderzoeksniveau aan innovatie wordt gewerkt, met name op het gebied van 3 D Printing. En Zwolle zou Zwolle niet zijn, als de verbindingen niet werden gemaakt. De opening van het Fablab in R10 werd verzorgd door Ed Kooijman, directeur van het PSP. Hij wenste de aanwezigen vooral veel open innovatie en fouten toe. Want alleen dan, zij hij met een big smile, worden de mooiste dingen ontdekt. En daarin geef ik hem helemaal gelijk.




Er zijn nog geen reacties
Manifesta 2012 Genk, eerbetoon aan drie generaties mijnbouw
27 september 2012

 

Zou Genk de Manifesta hebben gevonden, of de Manifesta Genk? Ik denk het laatste. Maar ze passen wel bij elkaar. Beiden vernieuwend,  het roer moet soms om.

De Manifesta, al weer de 9e editie, prijst zich op haar eigen site als volgt aan: ‘Manifesta is dé reizende Europese biënnale voor hedendaagse beeldende kunst. Samen met evenementen zoals de biënnale van Venetië en de Documenta in Kassel is Manifesta één van de meest vooraanstaande kunst evenementen van Europa.’

 

Dat is niet niks. Nog niet eens twee decennia meedraaiend en jezelf zo aanprijzen. Of de stelling waar is, daar waag ik me maar niet aan. Wat wel waar is dat de Manifesta 9 raakt door de eenvoud en diepgang van haar thematiek en krachtig expressie van het getoonde werk. Waar bij eerdere edities de nadruk lag op het zichtbaar maken van beginnende kunstenaars en actuele kunst is dit beginsel bij de 9e editie volledig losgelaten: locatie, thema en historisch besef vloeien naadloos in elkaar over.

De locatie is de voormalige Waterschei kolenmijn in Genk, het thema de vroegmoderne industrialisatie en in het bijzonder de mijnbouw. De geëxposeerde werken zijn niet alleen van de hand van professionele kunstenaars, ook kunst- en cultuuruitingen van de mijnbouwers zelf komen ruimschoots aan bod. En vooral dat laatste maakt de expositie heel bijzonder. Er gaat een duidelijk signaal van uit: kunst is een heel breed begrip en van ons allemaal.

 

 

Mijnbouw, de start van industrialisatie in Europa, het lijkt zo lang geleden. Maar dat is een misvatting. De mijnbouw in Waterschei bijvoorbeeld, startte pas in de jaren twintig van de vorige eeuw en sloot haar deuren in de jaren 80. Start en opheffing in een tijdsbestek van 60 jaar. De expositie raakt daarmee ook wezensvragen. Wat heeft ons de industrialisatie gebracht? Zijn we er als maatschappij wel door gegroeid? Zitten we als Europa niet opgesloten in een periode van snelle globalisering, morele degeneratie en obsessie met geld?

 

Waterschei hoofdgebouw. Op de voorgrond parkeerterrein afgezet met riet

Waar in Nederland veel mijnbouw sites na sluiting zijn platgegooid, en het bijna lijkt alsof ze er nooit zijn geweest, is Belgisch Limburg veel zorgvuldiger met haar historisch mijnbouwerfgoed omgegaan. Genk trekt in vaktijdschriften al een paar jaar aandacht. Onlangs is het complex C-mine opgeleverd. Prachtig gerenoveerd en uitgebreid met nieuwbouw. En nu o.a. de thuisbasis voor kunstonderwijs, creatieve ondernemers en een bioscoop. En binnenkort is het Waterschei complex aan de beurt. Het wordt de basis van het Thorpark, een themapark geheel gericht op innovatie en kennis. De eerste ingrepen zijn nu al zichtbaar in het gebied. Voor een gemeente met amper 60.000 inwoners twee behoorlijke investeringen.

 

C-mine complex

En daarmee is Genk op weg naar weer een nieuwe bestemming. Door de mijnbouw op de kaart gekomen in de eerste helft van de twintigste eeuw, en noodlijdend door te teloorgang van de sector in de jaren 60 vestigde ze in diezelfde periode naam door de bouw van het eerste grootschalige nieuwbouwwinkelcentrum van Belgie. Het roer moest om. De ingreep lukte en het winkelend publiek uit de regio stroomde toe. En nu worden de troeven ingezet op hoogwaardige creatieve en innovatieve dienstverlening.

Wie overigens denkt dat Genk een smaakvol opgepoetst stadje is, heeft het mis. De stad oogt nogal rommelig. Veel smakeloze nieuwbouw en verrommelde gebieden met zo af en toe een pareltje zoals het C mine complex of een voormalige tuinwijk. Qua stedelijk schoon valt er nog veel winst te behalen. En dat geldt ook voor de bewegwijzering: Het was wel even zoeken, trots als Genk is op het binnenhalen van de Manifesta, adequate bewegwijzering naar de expo site kon er blijkbaar amper af.

 




Er zijn nog geen reacties