Krimp  

 
Recente blogs op de site van Ruhrfrau NL
20 december 2017

Lente op de Nordbahntrasse in Wuppertal

Vrijruimten in de niches van het Ruhrgebied

Boosaardige kunst in Bochum

Nordtstad is geen no-go-area

Recht op eigen stad, het Ruhrgebied vs NL

Alsum: van vissersdorp tot berg




Er zijn nog geen reacties
Zutphen is verrukkelijk slecht bereikbaar
13 februari 2015

De gemeente Zutphen heeft een conceptvisie 2025 opgesteld en nodigde gisteravond de gemeenschap uit mee te denken. Het was een volle bak, we zaten in het Stedelijk Daltoncollege, een toepasselijke plek, via glazen kijkgaten in de vloer keken we naar het verleden van Zutphen en op de begane grond hadden we het over de toekomst. Wat doe je met een stad die volgens velen het best gewaarde geheim van Nederland is en volgens gastpresentator van de avond, Harm Edens verrukkelijk slecht bereikbaar is. Drie gastsprekers zorgden voor input voor de disscussie.

Volgens Gerard Marlet, bij de meesten wel bekend als de man van de Atlas zijn we een stad. Oef, dat was een geruststelling. Hoe vaak wordt Zutphen niet door buitenstaanders als een groot dorp getypeerd. Maar Marlet kwam met bewijslast op de proppen. Qua grondoppervlak van de historische binnenstad staan we in vergelijking met de overige steden in Nederland hoog in de index, op de 16e plek. En we schijnen een behoorlijk ommeland te verzorgen, volgens Marlet kunnen daar maar 57 steden in Nederland prat op gaan. Kortom, stedelijkheid, menselijke maat en natuurlijke omgeving. Gouden troeven bij elkaar. Met een ding was ik het niet zo met hem eens. Hij zei dat het met de werkgelegenheid wel goed zat. Dat mensen hier op acceptabele reisafstand gemakkelijk banen kunnen vinden. Dat betwijfel ik.

 

 

De menselijke maat kun je niet zo gemakkelijk in statistieken vastleggen. Die voel je gewoonweg en je moet hier zijn om het te ervaren. Zutphen heeft een ander ritme. Feitelijk kun je zeggen dat Zutphen zich niet door alle aspecten van de vooruitgang van de afgelopen decennia heeft laten misleiden. Terwijl de rest van Nederland zich de afgelopen 5 jaar massaal heeft gestort op biologisch eten, moestuintjes bijhouden, tweedehands goederen uitwisselen, handwerken en zelf kleren maken, was Zutphen dat al jaren aan het doen. Zutphen heeft daarin een kennisvoorsprong bij andere steden. Een grote kans om zich mee te profileren. Zutphen is geaard.

De tweede spreker van de avond Prof. Wim de Ridder, verbonden aan de TU Twente en futuroloog, maakte zich zorgen over het feit dat de detaillisten in de Zutphense binnenstad zich nog amper bewust zijn van de digitale ontwikkelingen die de komende jaren op de gemeenschap als totaal gaan afkomen en die met name de wijze waarop wij goederen vergaren drastisch zullen gaan veranderen. Daar geef ik hem gelijk in, maar die zorg geldt niet alleen voor de detailhandel in Zutphen, maar ook voor detaillisten in vele andere steden. We zullen steeds minder winkelvloeroppervlakte nodig hebben. Het detailhandelshart in binnensteden zal kleiner worden. En ik vraag me af hoeveel lef Zutphen zal hebben de komende jaren: wordt het het huidige winkelareaal gehandhaafd en blijft de stad zoeken naar tijdelijke oplossingen voor de leegstand of gaan we hier misschien wel aanloopstraten als regelvrije zones aanwijzen en terug naar een klein compact winkelhart?

 

 

De Ridder hamerde ook op het belang van ambachten en dat hierin voor Zutphen een troef kan liggen. Ambachten werden door een aantal aanwezigen afgedaan als saai en ouderwets terwijl anderen daarin juist kansen zagen voor Zutphen. We hebben er vaak zo’n associatie bij van mannen in blauwe kielen die klompen maken of riet binden. Maar ambachtelijk werken kan ook in combinatie met moderne technieken. Denk maar aan de 3D printer. Wat ik zelf niet begrijp is dat terwijl Zutphen een stad is van de Vrije School, waar juist ambachtelijk werken hoog in het vaandel staat, het onderwijs niet wordt gecombineerd met moderne fablab technieken. We willen toch meer jongeren richting de techniek? Een Fablab is fantastisch, ik heb er basisschoolleerlingen en middelbare scholieren in zien werken. Stuk voor stuk enthousiast, elkaar verdringend bij de apparaten. Werken met je handen met een digitale twist. Dat is toekomst en dat voelt goed.

Linda Commandeur sloot de rij van gastsprekers af. Zij heeft de ideeënwerkplaats BS22 in Groenlo opgericht. Vandaar uit inspireert ze bewoners om vooral hun dromen en plannen waar te maken. Haar belangrijkste boodschap voor de bewoners van Zutphen was misschien wel dat je moet geloven in je eigen bijdrage, moet durven te experimenteren en gewoon maar moet beginnen. Er komen altijd wel volgers, aldus Commandeur, als je maar passie en energie uitstraalt, zo werkt dat immers. En haar afsluiter vond ik wel mooi: “Zutphen denk na welke plannen jullie het meest waarderen, ga daar werk van maken, opdat jullie in 2025 een gelukkige stad zijn”. En daarmee is de cirkel rond. Zutphen wordt nu al vaak bestempeld als een spirituele stad. En voor sommigen is spiritualiteit misschien een te zweverig woord, maar uiteindelijk willen we allemaal een ding en dat is gelukkig zijn. Zutphen is een groot geheim, verrukkelijk slecht bereikbaar en stiekum willen een aantal van ons dat misschien ook wel een beetje zo houden. Zutphen is aan zet.

 

 




Er zijn nog geen reacties
De Tiger & Turtle van Duisburg
20 oktober 2014

In Duisburg Zuid is nog maar enkele jaren geleden het terrein van de voormalige MHD Sudamin terrein ontdaan van opstal en installaties en omgevormd tot het Angerpark. Sinds 2011 is de voormalige halde, omgetoverd tot een groene hoekige berg en verfraaid met de landmark ‘Tiger & Turtle’. Het industriële karkas van de MHD is verdwenen. Er kwam een prachtig bijna industrieel aandoend staketsel voor terug.

Het Ruhrgebied heeft zoveel lagen en we zoeken deze keer bewust de rand van de stad op. Het kost enig doorzettingsvermogen om het Angerpark te vinden, pas op het allerlaatst is er enige bewegwijzering naar het park zelf. Maar wellicht is dat ook wel bewust zo geregeld, het Angerpark wekt eerder de indruk voor de omliggende buurt te zijn bestemd, dan bedoeld om bezoekers van buiten te lokken. Zo is er bijvoorbeeld geen parkeerterrein.

De sfeer is ontspannen. Op een bankje bij de toegang tot het park genieten twee mannen van de namiddagzon, kinderen klauteren buiten de gebaande paden om tegen de halde op en buurtbewoners laten er hun hond uit. Het is bijna al niet meer voor te stellen dat hier nog maar tien jaar geleden installaties stonden om zinkerts te verwerken, waaronder opslagsilo’s met zwavelzuur. Als je inzoomt met je camera op de landmark krijgt het ineens een heel andere dimensie. Dan zie je hoe deze installatie hier op haar plaats is en hoe nauw mens en machine verweven zijn en feitelijk ook niet meer los van elkaar kunnen worden gezien.

De belevenis van de Tiger & Turtle is groots. Des te meer zou je verwachten dat er enkele touringcars voor de ingang zouden staan. Maar niets van dat alles en dat maakt de setting  des te meer bijzonder. In het Ruhrgebied is de bewoners veel afgehaald. Eerst de schoonheid van het landschap,vervolgens het werk en raakte het gebied bezaaid met industriële verroeste karkassen. Nog steeds rijdt het gros van de toeristen met een grote boog om het Ruhrgebied heen. Slechts een klein percentage bezoekers (en bewoners) weet de ruwe schoonheid van het geschonden landschap en het industriële erfgoed te waarderen.

Hier op deze halde is een nieuw evenwicht gecreëerd. Gewoon een fijne plek om uit te waaien, te spelen of te genieten van het wijdse uitzicht. Geen lokkertje voor de toeristen compleet met toeristisch informatiepunt en al dies meer, maar wel een plek om als omwonende te verblijven en trots op te zijn.

 




Er zijn nog geen reacties
 

Archief