Horeca tagged with 'festival'  

 
Is Zutphen het best bewaarde geheim van Nederland?
20 september 2013

 

Deze week organiseerde de gemeente Zutphen een talkshow over de toekomst van de stad met op het netvlies het jaar 2025. Met gerenommeerde sprekers op het podium, o.a. Gerard Marlet (Atlas van Nederlandse gemeenten) maar ook lokale sprekers met spraakmakende initiatieven die naar meer smaakten. Zo verkondigde de directeur van het Internationaal Cello Festival dat Zutphen het best bewaarde geheim van Nederland is.

De boodschap van Marlet was eenduidig: De kracht van Zutphen is de kleine schaal, het stedelijke karakter en de omringende landschappelijke kwaliteit. Wees je van die kracht bewust. Maar ook: de IJssel is een barrière voor de rest van het land en het economisch tij belooft niet veel goeds voor Oost Nederland. Versterk dus je binnenstad, stimuleer een gevarieerde detailhandel en bezuinig bovenal niet op cultuur. Met andere woorden, zorg dat je kwaliteit levert en als stad iets bijzonders hebt te bieden.

 

Infomarkt rondom talkshow Zutphen 2025 

Op het podium werd ook Harm Wesselink genood. Hij is directeur van het Internationaal Cello Festival, een van de paradepaardjes van de stad. Het Cello Festival is ontstaan uit het specifieke DNA van de stad en de aard en de performance van het festival is zodanig dat de rest van Nederland (en de wereld) er steeds iets meer nieuwsgierig naar begint te worden.

Wesselink benoemde feitelijk in een adem de bouwstenen van de stad: Gastvrijheid, stilte en mystiek. Voor hem tevens de ingrediënten waaruit het festival is opgebouwd en waardoor juist ook het cello festival in Zutphen blijvend een plek kon veroveren. “Zutphen is het best bewaarde geheim van Nederland”: zijn verhaal ging zo snel, het was mij niet duidelijk of hij een eigen quote plaatste of citeerde.

Het is een bewering met een bijzondere lading en refereert enerzijds aan het bijzondere karakter van Zutphen maar zegt anderzijds ook dat de stad heel wat in haar mars heeft en dat zulks alleen bij insiders bekend is. In aanvulling op Wesselink: de stad staat bol van schoonheid, zowel de gebouwde omgeving als de natuur, nodigt uit door haar gastvrijheid, bezit een stilte die bijna voelbaar aanwezig is en is doordrongen van eeuwenoude en hedendaagse mystiek.

 

Voorproefje Cellofestival tijdens Zutphen Loungt, juni 2013 


Zutphen heeft altijd een eigen koers gevaren als het op vrij denken aan komt. Er worden vele godsdiensten beleden, maar het verdraagt elkaar goed. De moderne devotie schoot er wortel (as Zutphen Deventer Zwolle) en de antroposofen vonden er een belangrijke thuishaven. Terwijl in de rest van Nederland biologische winkels nog met een vergrootglas moesten worden gezocht, verscheen in Zutphen de een na de andere biologische winkel in het straatbeeld. Evenwicht met de natuur werd in Zutphen al veel langer dan in andere steden van Nederland nagestreefd. De hang naar kennis is altijd groot geweest. Een van de oudste bibliotheken in Europa heeft zijn oorsprong in Zutphen (de Librije) en de stad is al opeenvolgende generaties lang de zetel van de rechterlijke macht. Al deze ingrediënten geven een beeld van een stad die weet wat ze wil en een koers vaart die lang niet altijd parallel loopt met de directe omgeving, maar ook niet met de rest van het land.

Dat Wesselink met het Cellofestival een gouden kans heeft Zutphen onderscheidend, positief en daarmee goed op de kaart te zetten, moge duidelijk zijn. Het festival ademt de sfeer van Zutphen uit: Schoonheid, gastvrijheid, rust en verheven hemelse muziek tegen een historisch grootstedelijk decor dat zo uit de Gouden Eeuw naar de eenentwintigste eeuw is overgelopen.

Een stad op de kaart zetten moet je overigen ook samen doen. Wat dat betreft mogen ook het Chocoladefestival en het Nationale Bokbierfestival zeker niet onvernoemd blijven. Ook deze festivals zijn voortgekomen uit initiatieven van bewoners en ondernemers en zijn inmiddels landelijk bekend. Ze hebben een ding gemeen, ze raken bij de bezoekers een snaar en nodigen uit de stad in een iets rustiger weekend opnieuw te bezoeken om de stilte en schoonheid van Zutphen optimaal te bevatten.

 

Zicht op Zutphen 

Als ik in andere delen van het land het woord Zutphen laat vallen, beginnen ogen te glimmen. Opvallend is de herkenning. Men is er al een keertje geweest en de kennismaking is goed bevallen. Woorden als rust, slenteren, prachtige binnenstad, gastvrijheid, fietsen en leuke winkeltjes worden genoemd en opvallend, velen weten ook het klassieke en mystieke karakter van Zutphen te duiden. Feitelijk kun je niet anders concluderen dan dat Zutphen goed op weg is zich onderscheidend te profileren. Als Zutphen dan ook nog de woorden van Marlet ter harte wil nemen, moet het met Zutphen, ondanks recessie en krimp, wel goed komen.

 




Er zijn nog geen reacties
Culturele hoofdstad als economisch vliegwiel voor Essen?
27 december 2012

De excursie van het EUKN (European Urban Knowledge Network) van begin deze maand smaakte naar meer. Lag de focus toen vooral op de ontstane sociaal economische problematiek in Katernberg, afgelopen week wilde ik een bezoek aan het Ruhrgebied ook benutten om een beter beeld te krijgen van hetgeen zich afspeelt op het terrein van de Zeche Zollverein zelf, daar was tijdens het vorige werkbezoek amper tijd voor.

De website van het complex is veelbelovend en op grond daarvan had ik een heel levendig geheel verwacht. Dat beeld bleek niet helemaal te kloppen, althans niet op de druilige dagen zo vlak voor de kerst. Slechts een handjevol bezoekers scharrelde over het terrein.

Wat had ik dan wel verwacht? Een omvangrijke horecafunctie in ieder geval. Niet enkel horeca die met name is ingericht op het ontvangen van toeristen die toe zijn aan een klein hapje, maar horeca dat een aantrekkingskracht heeft op bedrijven en bewoners in de regio, horeca waar je graag naar terugkeert om de sfeer en de bijzondere rauwe ambiance. Verder had ik er een behoorlijke omvangrijke creatieve hotspot verwacht, geen broedplaats voor beginners maar eentje die smoelt en een groot electronisch uithangbord waarop de programmering van festivals voor de komende maanden zou worden aangekondigd. In plaats daarvan trof ik het Ruhrmuseum aan, een sfeervolle lunchgelegenheid in de voormalige Kocherei, een tweetal ateliertjes en een ijsbaan welke wegens de te hoge buitentemperatuur niet was geopend.

 

IJsbaan Zeche Zollverein

Essen mag je wel een beetje vergelijken met Glasgow. Deze stad kende 25 jaar geleden ook veel vervallen wijken met een omvangrijke sociaal economische problematiek, had als stad een zeer negatief imago en kwam absoluut niet voor op de lijst van favoriete stedenreisjes. Hoe anders is dat anno 2012. Glasgow heeft zich in 1990 kandidaat gesteld voor culturele hoofdstad in de hoop op het bekende vliegwieleffect en dat is wonderwel gelukt. Dankzij een stortvloed van free publicity werd het plotsklaps de ‘place to be’ en ging Glasgow zich ontwikkelen tot belangrijke congresstad en geliefde weekendtrip bestemming.

Toen het Ruhrgebied in 2010 culturele hoofdstad was heeft het Zollvereincomplex grote stromen bezoekers getrokken. Het voormalige koolmijnterrein was ter ere van deze happening grondig opgepoetst, het Ruhrmuseum werd toegevoegd en last but not least werden een flink aantal festivals en activiteiten op het terrein georganiseerd. Nu moet het gebied op eigen kracht verder, zonder de financiële budgetten en  bezoekersstromen horende bij de status van culturele hoofdstad.

 

Toegang Ruhrmuseum

Niet alleen het gebied van de Zollverrein zelf, de hele stad zal zich naar een hoger niveau moeten tillen wil ze net als Glasgow gaan scoren als aantrekkelijke stad en daar schort het nu nog wel een beetje aan in Essen. Met uitzondering van het prachtige Folkwang museum, heeft de stad de bezoeker nog niet echt veel ambiance en sfeer te bieden. Om bijvoorbeeld een Grand Café in Essen zelf te vinden moet er flink worden gezocht. Hoe anders is daarentegen de sfeer in het 30 km verderop gelegen Düsseldorf. Of zoals Frau Meyer van het Büro Stadsentwicklung Essen de situatie beschreef: ‘We brauchen hier nicht nur Lederhosen, aber auch mehr Laptops. Of het een Duitse uitdrukking is, dat weet ik niet, maar ik vond het de lading wel treffend dekken. Maar eerlijk is eerlijk. Glasgow is inmiddels 22 jaar verder. Essen nog maar twee jaar.

 




Er zijn nog geen reacties
Het wordt tijd om het label Dutch Dance in de markt te zetten
20 oktober 2012

 

Gisteren werd tijdens het Amsterdam Dance Event de DJ top 100 2012 bekend gemaakt. Armin van Buuren staat op de eerste plaats. Een plek waar hij met uitzondering van 2011 sinds 2007 heeft gestaan.

Nederland scoort op dancegebied zeer hoog. Is wereldwijd zelfs toonaangevend en het is dus ook niet vreemd dat het product dance een Nederlands exportproduct bij uitstek is geworden. Big Business dus. En uiteraard vermaak.  Meestal wordt bij export meer aan ‘traditionelere producten’ gedacht.

Toen het Ministerie van EL&I een paar jaar geleden voor Nederland 9 topsectoren benoemde – sectoren waarin we als land nu al goed zijn en naar verwachting ook goed kunnen blijven, mits we maar zorgvuldig blijven investeren  en innovaties binnen die sectoren stimuleren – stond in dat rijtje ook de Creatieve Industrie. Dat verraste velen.

Om de topsectoren even weer in herinnering te brengen: Tuinbouw en uitgangsmaterialen, agri&food, water, life sciences & health, chemie, high tech, energie, logistiek en als laatste van dat rijtje de creatieve industrie.

Naast oer-Hollandse producten en staaltjes van high tech en technisch vernuft stond daar ineens een productgroep die bovenal met kunst en cultuur werd geassocieerd en veel minder met commerciële dienstverlening. Maar om de sector even scherper te positioneren, ook games, apps, social media, broadcasting, augmented reality, etcetera, allemaal begrippen die sinds enkele jaren tot ons dagelijks taalgebruik zijn gaan behoren, zijn producten en diensten die ook onder de creatieve industrie vallen. Zo ook dance.

Even wat cijfers om een beter beeld van de dance sector te krijgen. In 2011 waren in Nederland ruim 120 grote events die samen goed waren voor 1,5 miljoen bezoekers.  Buma Stemra concludeert op grond van door haar uitgezet onderzoek dat alleen al in Nederland jaarlijks ruim een half miljard euro in de sector om gaat. En dat de omzet van grote events (tenminste 3000 bezoekers) de afgelopen 10 jaar met 70% is gegroeid. Met enige voorzichtigheid wordt voor de wereldwijde dance sector een bedrag van 2.7 miljard euro genoemd. Nederland heeft dus al een aanzienlijk aandeel van de wereldwijde koek op haar bordje liggen. En deze koek zal alleen maar groter worden, dance wint nog steeds enorm aan populariteit.

En vergeet ook niet de spin off : Neem deze dagen Amsterdam, waar het vijfdaagse Amsterdam Dance Event (ADE) wordt georganiseerd. Goed voor zo’n 200.000 bezoekers uit binnen en buitenland. Het NOS journaal meldde woensdag al dat er geen kamer meer is te krijgen in Amsterdam. En dat beeld klopt nog steeds voor dit weekend. Booking.com heeft voor vandaag nog een paar kamertjes on line staan, maar daarvoor moet je wel een bedrag van 300 euro of meer neerleggen.

Als al die bezoekers gemiddeld  ‘slechts’  200 euro tijdens hun verblijf in Amsterdam uitgeven, hebben we het al over 40 miljoen aan extra inkomsten voor de stad zelf.  Maar het leven in Amsterdam is leuk, 300 euro is ook geen raar gemiddelde en in dat geval loopt dan loopt de teller al gauw naar de 60 miljoen.

En kijk naar de rankings: in de DJ top 100, die jaarlijk door het Britse blad DJ MAG wordt uitgebracht staan alleen al in de top 10 van 2012, vijf nederlanders: Het zijn de Nederlandse DJ’s die de dance sector bepalen en op de grote internationale podia staan.

Wel flauw overigens dat DJ MAG in haar ranking niet de nationaliteit van de DJ’s weergeeft. Je zou bijna gaan denken dat het nog steeds een klein beetje steekt dat Engeland niet meer de hoofdrol binnen de popcultuur speelt. Amerika doet trouwens ook amper mee als het om dance gaat en kijkt wat dat betreft enorm tegen Nederland op.

We hebben als klein kikkerlandje dus al twee bijzondere Nederlandse export producten vallend onder de noemer van de creatieve industrie te pakken, Dutch Design, dat waren we al zo trots op, en we kunnen daar nu ook Dutch Dance aan  toevoegen.




Er zijn nog geen reacties